المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

444

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

17 - از ايوب بن نوح روايت شده كه گفت : زن من حامله بود ، من براى امام على النقى عليه السّلام نامه‌اى نوشتم ، از آن حضرت تقاضا كردم دعا كند كه خدا به من پسرى عطا كند ؟ جواب آمد كه نام او را محمّد بگذار ، وقتى كه متولد شد نام او را محمّد نهادم . جريان امام على النقى در محل حيوانات درنده ، جريان آن مرد شعبده‌باز ، خبر على بن جهم ، خبر عمر بن فرج و غير ذلك همان است كه ( در جاى خود ) نگاشته شده . 18 - احمد بن محمّد بن قابند روايت كرده كه كاتب اسكافى گفت من ملازم خانه‌هاى ربيعه و مضر شدم ، خارج شدم و در نصيبين اقامت كردم ، عمال خود را با شمشير به اطراف و نواحى فرستادم ، دستور دادم كه هر يك از اعمال من هر كسى را در عمل خود كه داراى مذهبى باشد نزد من بفرستند ، در يك روز يك نفر ، دو نفر ، جمعيتى را نزد من ميفرستادند ، من حرف هر يك از آنان را گوش ميكردم و هر كس را به قدر استحقاقش جزا ميدادم . در يكى از روزها كه نشسته بودم ناگاه ديدم نامهء يكى از عاملين دربارهء كفرتوثى يا توتى ؟ وارد شد . در آن نامه نوشته بود : من يك نفر را كه نامش ادريس بن زياد است نزد تو فرستادم ، من آن مرد را خواستم ، ( وقتى كه آمد ) او را مرد خوش صورت و بخشنده‌اى يافتم نفس من او را پذيرفت ، وقتى با او گفتگو كردم فهميدم كه مردى است مسواك‌كننده ، مردى است كه از فقه و اخبار بقدرى مطلع است كه من تعجب كردم . من ادريس را بمذهب دوازده امامىها دعوت كردم ، او قبول